7 Temmuz 2013 Pazar

ÇAPARİZ / Ercüment Uçarı

derinle denizi duyuyorsun malatyada mı bu
çakıl taşları varken aklında bir sürü
iri bir kaysı gibi hani
yanından geçen ıslığın göğüsleri
solunda ışımış bir buğday yeşili tozlu dumanlı
keskin bir bıçak gibi kalbindeki gemiler
pupa yelken iri gözlük camlarındaki sevda
koskoca bir kıta çiziyor
saman sarısı bozkırlardı ve tekir kedileri
ceplerinden sarktı kaçtı kaçacak 
tuz kokan kara dağların rüyaları
ben sevincini gözlüyorum güzelliğin
bir eski evin balkonundan
tavla pulundan harami kuruları için değil

(Adam Sanat, sayı 2, Ocak 1986, sf. 25; imla aynen korunmuştur.) 
Uçarı, İkinci Yeni'nin kötü uzantısı addedilmiştir kimi kişilerce. Aslında kendine mahsus, kapalı, titrek üsluplu bir şiiri var. Enver Ercan’ın kendisiyle yaptığı bir söyleşide kendi şiiri hakkında şöyle der: “Benim neslimin çoğunluğu Walt Disney'in sinemasının önemli şiirleriyle yeryüzünde vardılar. Bense sadece onun şiirinin bakımlı yüzüyle şiirimi kurdum. Bundan önceki başka sistemlerin dirilikti güneşlerinin değişik planetlerindeki milyarlarca değerlerdeki yaşamlarımın gül sularında kendimi değiştirip yok ederek varlığımı acıyla sürdürüyorum, çoğunlukla deli yaşamımın tadına yepyeni ahududu şerbetlerinin ballarını katarak; Walt Disney'li.”