24 Aralık 2013 Salı

EMROLUNDUĞUM GİBİ / Hayriye Ünal







sen dostumdun sahip! 
peki, kanat kopsa da olur, tülden bol ne var 
sen arkadaşımdın okul yolunda ağaçtan düşerken… yanımdaydın 
iki dizimde yara iki elim yara bisiklet çalışırken sen vardın
yüzerken kanalın yavaşladığı genişlediği sığlaştığı kısımlarda
yaylım ateş bizimkiler yenerken sizinkileri
karşımdaydın kalkarken kadehler türlerin karışmasına
en güzel melez ırklardandım
dokunuşu yumuşak bir tenim vardı
bacak boyum 32 inch   


(Şiirin tamamı Mahalle Mektebi dergisinde sayı 15, Ocak-Şubat 2014)

5 Aralık 2013 Perşembe

MIKE KELLEY İLE KİRLİ OYUNCAKLAR

(Mike Kelley Los Angeles’ta Cal Arts’ta eğitim aldı. 1977’de Cal Arts’tan arkadaşı Tony Oursler’le birlikte “The Poetics” adlı punk-rock topluluğunu kurdu. Resimler, çizimler, çizgi romanlar yapmanın yanında yerleştirmeler, performanslar ve rock topluluklarıyla ortak çalışmalar yaptı. Amerikan popüler kültürü onun konusu. Aşağıdaki parçalar, "Dirty Toys" adlı söyleşiden alındı. Konuşan: Ralph Rugoff)


Ralph Rugoff: Sanat, politik açıdan tarafsız mı sizce?

M.Kelley: Sanatı hep görsel iletişim ve temsil açısından düşünüyorum. Sözgelimi, beden sanatında, sanatçıların medyum olarak fiziksel bedenlerini kullandığı o sanatta, onların insan olarak tamlıklarıyla bahsedemezsiniz onlardan, onlardan bir insan olma fikri gibi bahsedersiniz. Onları politikleştirmenin yolu, onlardan o mesafeli şekilde bahsetmek, onları bir yapı ya da bir ideogram olarak görmektir.
Ama bu ritüel sürecin içinden politik olana ulaşmanız gerekir. O süreç bir sürü ajitprop çalışmasında kısa devre olmuştur, bu da psikolojik süreçleri aşırı basitleştirilmesi yüzünden çok naiftir. Sanat fikrini basit düşünce tarzları ve birebir ilişkilere indirgerseniz, faşist fikirlere çok yaklaştığınızı görürüm. Bütün bu ayrımları daha karmaşık tutmayı yeğliyorum.
(…)

RR: yapıtınız tutarlı bir şekilde yüksek ve alçak kategorilerini, onları karşılaştırıp sınıflandırması güç bir şey yaratarak patlatmayı hedefliyor.

MK: Kültür açısından söylenirse, bir şeyin nitelikli olduğunu bilmenin tek yolu belirlenmiş sınıflandırma sistemleri sayesindedir. Fakat bana göre, haz, o tanım ve kategorilerden sıçrayıp öte yana geçmekten gelir. Yani nitelikli şeyler tam da sınıflandırması zor şeyler olur. Bunlar ilginç şeylerdir.


(italik bana ait. H.Ü.)
(Söyleşinin tamamı şu kaynakta: Charles Harrison-Paul Wood, Sanat ve Kuram 1900-2000 değişen fikirler antolojisi, çev., Sabri Gürses, Küre y., 2011, ss.1154-1155)